Een een- tot meerjarige lichtbruine tot koffiebruine zwam die wel iets weg heeft van de veel voorkomende berkezwam is de doolhofzwam (daedala quercina). De naam is afkomstig van de vorm van de buisjeslaag onder de hoed, die een doolhofachtig patroon vormt. In Nederland komt deze zwam algemeen voor in bossen op stronken, stammen, balken of dode delen van eiken, maar wordt ook wel een enkele keer in een stedelijke omgeving waargenomen.

Ook bestaat de algemeen voorkomende toefige labyrintzwam (abortiporus biennis), die eveneens op hout groeit. De toefige labyrintzwam komt in Amsterdam regelmatig voor in het Vondelpark, op wortels van lindes. De soort groeit saprotroof , maar kan zich soms ook als een parasiet gedragen.

Een prachtig natuurlijk doolhof wordt gevormd door de patronen van hersenkoraal.

Labyrintvissen zijn een vrij grote familie zoetwatervissen, waarvan de diverse veelkleurige soorten door vele liefhebbers in aquaria worden gehouden. Op de sites van de NVL, de Nederlandse vereniging van labyrintvisliefhebbers, zijn vele details en prachtige foto's te bewonderen.

De grootste doolhoven in de natuur zijn vaak door de mens gemaakt en tevens de enige echt gevaarlijke. Ze bestaan uit grotten- en gangenstelsels in de aarde of onder water. In Nederland kennen we bijvoorbeeld de kalksteengroeven of mergelgrotten in Zuid-Limburg, waarvan de grootste en meest ingewikkelde gangenstelsels zich bevinden in de St. Pietersberg in Maastricht. Een rondleiding met gids is een fascinerende ervaring - zonder gids behoort verdwalen met een fatale afloop tot de mogelijkheden... De Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven SOK houdt zich bezig met de bestudering en het in kaart brengen van de groeven.

Onder water bestaat er in Nederland een duikstek die `labyrint’ genoemd wordt, in de Amsterdamse Gaasperplas (A'dam zuid - oost). Tijdens het zandzuigen t.b.v. alle nieuwbouw is in de bodem daarvan een labyrint ontstaan van veenklompen en harde klei. Het is een open gangenstelsel van enkele honderden meters op een diepte tussen de 6 en 18 m. Het voordeel is dat je er bijna niet in kan verdwalen: als je de weg kwijt bent stijg je gewoon op (bron: Ron Offermans, email: ron punt offermans apestaartje wxs punt nl).